English | Polski

Letters

from Robert Tyrała

Chrzest Święty darem i zadaniem!

2009-01-11

IV list przed XXXV Międzynarodowym Kongresem Pueri Cantores
Chrzest Święty darem i zadaniem!
Święto Chrztu Pana Jezusa w Jordanie, Kraków 11 stycznia 2009 roku

Kochani Pueri Cantores,
Gdy 9 stycznia dane mi było wysłuchać bożonarodzeniowego Oratorium J. S. Bacha w wykonaniu filharmoników krakowskich, jakoś mocniej wówczas dotarły do mnie słowa chorału z ostatniej części tego wspaniałego dzieła (pewnie dobrze wszystkim wam znanego): Stoję tu oto u Twego żłóbka, o Jezuniu, życie mojej; przybywam, by Ci ofiarować to, co Ty mi dałeś. Weź! Oto mój duch i umysł, serce, dusza i siła, weź to wszystko i znajdź w tym upodobanie. Pomyślałem wówczas, że modlitwa ta zanoszona do Jezusa, w święto Chrztu Pańskiego, brzmi tak bardzo szczególnie. Ten historyczny fakt, który dane jest nam po raz kolejny przeżywać – chrztu Jezusa w Jordanie – przypomina nasz własny chrzest i wejście do wspólnoty Kościoła. Wówczas gdy rodzice nasi przynieśli nas, a może sami też przyszliśmy do tego źródła życia. Do wody, która odradza obmywając i dając tak wiele łask, a nade wszystko otwierając zbawienie. Kto uwierzy i chrzest przyjmie, ten będzie zbawiony (Mk 16, 16). I oto właśnie w tym dniu oddajemy w darze dla Zbawiciela: naszego ducha, umysł, serce, duszę i siłę. Chrzest jest więc darem, ale także szczególnym naszym zadaniem. Otrzymujemy od Boga dary, ale i my ofiarujemy swoje. Czym jest chrzest? Jakie są wynikające z niego nasze zobowiązania? Co to dla mnie, który jestem we wspólnocie Pueri Cantores dzisiaj oznacza? Przez przyjęcie tego Sakramentu staliśmy się dziećmi Bożymi. Jesteśmy wybrani przez Boga. Od momentu chrztu każdej i każdego z nas zmieniła się diametralnie optyka naszego życia. Staliśmy się wybranymi przez Boga na zawsze, na wieczność. To jest najbardziej radosna nowina jaką otrzymaliśmy. Jako dzieci Boże nie jesteśmy już w niewoli zła i grzechu pierworodnego. Zostaliśmy włączeni w rodzinę Kościoła, rodzinę Bożą i staliśmy się pełnoprawnymi członkami Domu Bożego. Staliśmy się domownikami Boga. Chrzest to wielki sakrament, który zewnętrznie przez znak polania głowy wodą poświęconą i wypowiedzenie słów oznacza niewidzialną rzeczywistość. Tę tak bardzo konieczną dla każdej i każdego z nas. Jesteśmy naznaczeni dziecięctwem bożym. I jest to jedyny sakrament konieczny do zbawienia. Niedziela Chrztu Pańskiego przypomina nam i nakłania do ponownego przemyślenia faktu naszego chrztu i wszystkich z niego wypływających konsekwencji i zobowiązań. Jeśli jestem ochrzczony, muszę więc żyć jak dziecko światłości. W wolności od grzechu, w powstawaniu z niego, w ciągłym budowaniu Królestwa Bożego w sobie, w braciach i siostrach. W tym środowisku w którym jestem, żyje i pracuje, mam być świadkiem chrztu w imię Jezusa. W ciągłej walce o dobro w człowieku, nie wolno mi ustać w drodze. Nawet gdy wiele jest zła wokół mnie, mam budzić nadzieję w sobie i u innych. Chrzest, który jest sakramentem obmywającej łaski bożej, sakramentem usynowienia, sakramentem odrodzenia i życia, sakramentem uzdrowienia i podnoszenia z nicości do życia. Chrześcijaninie zostałeś ochrzczony! Stałeś się dzieckiem Bożym! Żyj w tej światłości, jaka zajaśniała w Twoim sercu przez Jezusa! My młodzi Pueri Cantores, jesteśmy powołani do życia światłości. Chrzest wyznacza nam kierunek życia. Mamy żyć pełnią łaski od Boga, ale i innym w tym właśnie pomagać. Nam nie wolno z tego zadania zdezerterować. Otrzymawszy chrzest, staliśmy się głosicielami Dobrej Nowiny. Jeśli otrzymało się dar od Boga, nie wolno go zatrzymać dla siebie, ale koniecznie trzeba nim dzielić się z całą rodziną chrześcijańską, a także z tymi którzy jeszcze go nie poznali. Każda i każdy z Was jest posłany przez Jezusa, aby świadectwem życia powiedzieć innym, że to co On głosił i czym żył, ma głęboki sens dla życia każdej i każdego z nas. To ma sens dla wszystkich ludzi na całym świecie. Chrzest jest tym co łączy nas wszystkich chrześcijan: prawosławnych, protestantów i katolików. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich (Ef 4, 4-6). To jest także fundament naszej jedności. To jest początek szukania sensu pojednania i ekumenicznego dialogu. To z chrztu wynika możliwość i konieczność dialogu i wspólnej chęci do znalezienia prawdziwej jedności, przy wzajemnym poszanowaniu i akceptacji. Ważnie udzielony chrzest powoduje w rzeczywistości skuteczne włączenie w Chrystusa i sprawia, że wszyscy ochrzczeni są naprawdę braćmi i siostrami w Panu, niezależnie od tego, do jakiego należą wyznania … chrzest stanowi sakramentalny węzeł jedności trwający między wszystkimi przezeń odrodzonymi … Chrzest ma prowadzić do pełnego wyznawania wiary, do całkowitego wcielenia w zgodną z wolą Chrystusa instytucję zbawienia, wreszcie do pełnego wszczepienia w eucharystyczną wspólnotę (Jan Paweł II, audiencja generalna 15 kwietnia 1998 roku). To dlatego my wszyscy razem będziemy modlić się o jedność w Kościele, podczas naszego Kongresu w Sztokholmie. Będziemy się modlić najpiękniej jak potrafimy, naszą muzyką z serca płynącą. Będziemy modlić się śpiewając, a kto dobrze śpiewa ten dwa razy się modli (św. Augustyn). Już dziś proszę was nie zapominajmy tej naszej modlitwy o stawanie się coraz bardziej narzędziami pokoju i jedności. Odmawiajmy ją często, może chórzyści, którzy jadą do Sztokholmu, niech modlą się przed każdą próbą, tą właśnie modlitwą św. Franciszka. Ja też odmawiam ją często i łączę się z Wami duchowo na modlitwie: Panie uczyć z nas narzędzia Twojego pokoju i jedności.

ks. dr Robert Tyrała
Asystent Kościelny Międzynarodowej Federacji Pueri Cantores

Back to all letters